2 Mar, 20:14, 38 x viewed

Mijn zus zoekt altijd de leukste kadootjes uit voor haar neefje, zo heeft hij voor zijn verjaardag een vlieger gehad. Het is een flink geval, met keke kleurtjes (oranje en groen) en ziet er zeer professioneel uit. Bij zijn laatste logeerpartij bij tante & Co zijn ze op het strand gaan vliegeren en toen was dit onwijs kei cool! Toen zus afgelopen woensdag hier was zag ze de vlieger nog netjes ingepakt bij Jamal op z'n kamer staan en informeerde even of wij met ons kind al eens gevliegerd hadden. Ehhhh....nee dus... Ik lijk niet op m'n zus helaas. Ik kom niet verder dan arretjes cake maken met kindlief voor de kerstviering. Sportieve activiteiten zijn niet aan mij besteed. Dit komt niet door mijn fysieke beperkingen (nee oma, echt niet, als het moet kan ik echt wel even rennen). Mijn oma heeft n.l. een zwaar trauma overgehouden aan mijn jeugdkanker (ik alleen aan die kale kop). Zo heeft ze al mijn nichtjes vroeger altijd wijsgemaakt dat ik niet kon rennen. Dit kwam aan het licht toen we ooit met de hele familie bij elkaar waren en iemand opperde met z'n allen mee te doen aan een familie handbaltoernooi. Ok, ik was niet laaiend enthousiast maar wilde wel meedoen, waarop onze Linda verbaasd zei; maar jij kan toch helemaal niet hard lopen?! Ai, zo word je als kind dus gestigmatiseerd. Enfin, tante Gaby is een geweldige tante, want daar kun je mee voetballen en alles (ik ben wel handig voor de boterhammen enzo). Maar de vraag over de vlieger bleef wel hangen bij Jamallekind en zo ging hij gisteren héél enthousiast met zijn vriendje Mike vliegeren . Ze kwamen met rooie konen na twee uur terug, het was hartstikke cool geweest, ze hadden em zelf in elkaar gezet en hij deed het onwijs goed! Zo ook vandaag, Jamal had weer een ander slachtoffer gevonden en toog met Matthew naar zijn veldje, want daar stonden tenminste niet zoveel bomen. Na een kwartier zagen wij hem (lui liggend op de bank) door het raam al flink over de zeik aankomen. Huilend op de grond bij de vuilnisbak kwam het eruit; het was een super stomme vlieger,want er stond veel te veel wind (windkracht 9 volgens het Brabants Dagblad) en daardoor was de vlieger steeds om gegaan en HELEMAAL in de knoop. Hij ging hem weggooien, want nu kon er toch niemand ooit weer mee vliegeren, want hij ging em ECHT niet uit de knoop halen. Dan te bedenken dat Ron dit gisteren voor hem gedaan had, dus het kleine frustje had überhaupt nog niks uit de knoop hoeven halen. Ron is altijd zeer van de meegaande (ik ben meer van de sarcastische, zo van ; oh, dus omdat er zoveel wind staat waardoor je niet kunt vliegeren is het nu een stomme rotvlieger en kan ie in de prullenbak, nou, dan zal ik even aan je tante doorgeven dat ze voor jou voortaan maar geen mooie kado's meer moet meebrengen want als het niet gaat zoals jij wilt ga je dingen die je gekregen hebt weggooien)! Maar ik hield m'n snufferd. Dus Ron zegt dan dingen als ; ja jongen da's vervelend, maar het waait nu ook te hard, etc. Maar Jamal kan dit soort dingen vrij lang volhouden (al zittend naast de vuilnisbak) en die vlieger lag languit op de grond in de keuken. Dus ik ernaartoe met de mededeling dat de vlieger ook niet midden in de keuken kon blijven liggen, dus dat ie wel even opgepakt en naar boven gebracht moest worden. Kijk en dan word ie pissig, mijn kleine mannetje met zijn reebruine ogen. Nou hij KON hem niet opruimen, want hij zat HELEMAAL in de knoop en daarom kon ie alleen nog maar in de vuilnisbak. Volgens mij zit Ron op zulke momenten te wachten op wat Deb nu gaat doen. En wel het volgende: nu ga je als de sodemieter die vlieger bij elkaar pakken en boven op je kamer leggen en het is geen vraag maar een eis PUNT!!! En daar ging ie, boos op mij, boos op die stomme vlieger en boos op de wind. Misschien scoort ie er ooit nog een nummer 1 hit mee